نکته‌ای از کتاب تأملات از مارکوس اورلیوس: محدود کردن برچسب خوب و بد به اعمال خودمان!

توی فصل ششم  کتاب تأملات از مارکوس اورلیوس، یه جا می‌خونیم که می‌گه:

«اتفاقاتی که هیچ کنترلی بر آنها نداری، می‌بینی و بر آنها برچسب خوب یا بد می‌زنی. و البته که وقتی اتفاقات بد می‌افتند یا اتفاقات خوب نمی‌افتند، خدایان را سرزنش می‌کنی و از کسانی که مقصر آن اتفاقات هستند یا کسانی که تو تقصیر را گردنشان می‌اندازی متنفر می‌شوی. بسیاری از اعمال بدمان نیز دنباله همین طرز تفکر است. اگر خوب یا بد را به اعمال خودمان محدود کنیم، دیگر دلیلی ندارد که از خدایان طلبکار باشیم یا با دیگران دشمنی ورزیم.»

توی این شرایطی که هستیم این کتاب و این متن خیلی می‌تونه کمک‌مون کنه. چقدر اتفاقات هست که همین الان در حال رخ دادن هست و ما هیچ کنترلی روی اونها نداریم؟ ولی دائم ذهن‌مون رو درگیر کرده و هی می‌گیم چرا این اتفاق بد رخ داد، چرا فلان اتفاق بد رخ داد و…

راهکاری که مارکوس اورلیوس، امپراتور و فیلسوف رومی به ما پیشنهاد می‌ده اینه که کلا روی اتفاقاتی که دست ما نیست برچسب خوب و بد نزنیم.

فقط یه اتفاق خارج از کنترل ما را داد می‌تونیم فقط با خودمون بگیم: «این اتفاق رخ داده» همین!

اتفاق بدیه؟ نمی‌دونم.

اتفاق خوبیه؟ نمی‌دونم!

شاید اینکه ما فکر می‌کنیم فلان اتفاق خیلی بده، تبدیل به بهترین اتفاق زندگی‌مون شه. برای همین سعی می‌کنیم که اون رخداد خارج از کنترل توی زندگی‌مون رو قضاوت نکنیم. توجه‌مون رو بیاریم روی این مفهوم و این سوال:

حالا که این اتفاق رخ داده، من چکاری می‌تونم انجام بدم؟

سعی کنم در طول روز به این فکر کنم. کارهایی که از دستم برمیاد (حتی اگر فکر می‌کنم بی‌فایده هست) رو انجام بدم. و بر چسب‌های خوب یا بد رو فقط محدود به اعمال و رفتار خودم کنم. اینکه من فلان اقدام کوچک رو انجام بدم رو برچسب خوب بزنم و دیگران رو مقصر دونستن و غر زدن دائم رو بد بدونم.

اینجوری و با این استراتژی اگه جلو برم، می‌تونم توی بحران‌ها، تاب‌آوری بهتری داشته باشم و بهترین کارها رو انجام بدم.