چه موضوعی ذهنتون رو درگیر کرده؟ جستجو کنید:
توی قطار نشستم و از شهرمون دارم میرم تهران برای انجام یه سری کارهای اداری. عضلات شونهام منقبضه و یه فشاری روی قفسه سینهام هست. احساس این رو دارم که با زنجیر من رو بستند و دارن میکشن اینور و
باید با هم روراست باشیم؛ خیلی وقتها ما از روبرو شدن با بخشهای تاریک و پنهان درونمون فرار میکنیم. ترجیح میدیم تقصیرها رو گردن شرایط، اقتصاد، خانواده یا شانس بندازیم. اما همونطور که بارها در مسیر پاکسازی و هواپونوپونو یاد
خیلیها بهم میگن عید و سیزدهبدر و یلدا و… قدیما خوب بود. موقعی که بچه بودیم اینها خیلی خوش میگذشت. وقتی بزرگ شدیم دیگه اینها لذت گذشته رو نداره. همه فکر میکنند چیزی در بیرون تغییر کرده که اینطوری شده.
توی فصل ششم کتاب تأملات از مارکوس اورلیوس، یه جا میخونیم که میگه: «اتفاقاتی که هیچ کنترلی بر آنها نداری، میبینی و بر آنها برچسب خوب یا بد میزنی. و البته که وقتی اتفاقات بد میافتند یا اتفاقات خوب نمیافتند،
اواخر دهه هفتاد، تب دفتر خاطرات همهجا رو گرفته بود. توی روستای ما هم هر کی یه دفتر خاطره داشت، حسابی خاص و باکلاس محسوب میشد. منم، مثل خیلیها، وسوسه شدم و برای خودم یه دفتر خریدم. اما یه مشکل
متاسفانه این روزها به دلیل جنگ ایران و اسرائیل، شرایط خوبی نداریم و هممون ممکنه استرس و نگرانی و ترس داشته باشیم. این نگرانیها ممکنه باعث این شن که ذهنمون قفل شه و دچار انجماد عملکردی شیم. یعنی هیچ کاری
توی دنیای امروز، مغزمون داره زیر یه بمبارون مداوم از محرکهای بیرونی له میشه؛ از نوتیفیکیشنهای شبکههای اجتماعی بگیر تا ویدیوهای کوتاه، بازیها، تبلیغات و سرگرمیهای فوری. همهشون یه چیز مشترک دارن: دوپامین. دوپامین یه پیامرسان عصبیه که نقش اصلی
هاگاکوره یکی از خاصترین و الهامبخشترین کتابهاییه که دربارهی روح و راه ساموراییها نوشته شده. کتابی که میگه زندگی، مرگ، افتخار و وفاداری چطور باید تو تار و پود یه انسان واقعی گره بخوره. توی این پست، قراره با هم
شمس تبریزی، عارف قرن هفتم، تو قاعده بیستونهمش یه باور رایج رو به چالش میکشه: تقدیر. خیلیا فکر میکنن تقدیر یعنی همه چیز از قبل نوشته شده و آدم فقط مجبوره تو یه مسیر مشخص حرکت کنه. اما شمس میگه:
شمس تبریزی، عارف بزرگ قرن هفتم، تو قاعده بیستمش یه مفهوم مهم رو مطرح میکنه: “اندیشیدن به پایانِ راه کاری بیهوده است.” این یعنی اینکه مدام به این فکر کنیم که آخر راه چی میشه یا نتیجه کار چیه، فقط
در دلتون چه خبره؟ آیا دلتون صافه؟ حالا چرا دل؟ در این قسمت از پادکست فارسی ویرادیو، درباره عقیده گفتم. در مفهوم کلمه عقیده، “دل” نقش مهمی داره. عقیده یعنی چی؟ واژه عقیده یعنی اون چیزی که آدم توی دلش میذاره....ادامۀ
ویرا به معنی هوشمندی ست و قراره در این سری از پادکستها با عنوان ویرادیو، از هوشمندیهای جهان هستی و از آگاهیهای ناب صحبت کنیم. این آگاهیها رو با تکرار کردن در ذهتمون نصب میکنین و تبدیل میشه به نوع...ادامۀ
حلقۀ تکرار همون وضعیتیه که وقتی یک احساس یا تجربه خاص مدام در زندگی تکرار میشه و این باعث میشه ما حس کنیم که توی یک چرخه گیر افتادیم. مثلاً، اگه همش به آدمهایی برمیخوریم که دروغ میگن، شاید به...ادامۀ
تا حالا به این فکر کردید که اگه حوصلهتون سر بره چی میشه؟ این سوالی هست که باعث میشه از حالت واکنشی و رفتارهای بیفکر خارج شیم و توی شرایط حساس به جای عجولانه عمل کردن، به همه چیز و...ادامۀ
چند وقت پیش یکی از دوستان ازم پرسید: “شما هیچوقت به پوچی نمیرسید؟ خسته نمیشید؟ ناامید نمیشید؟” و من گفتم: “چرا، منم میشم. اما تفاوت توی اینه که یه سری مهارتها رو یاد گرفتم که کمک میکنن از اون حالتها...ادامۀ
استیو جابز، نابغه خلاق و مدیر افسانهای اپل، تو سال ۲۰۱۱ فوت کرد. حرفای آخرش تو بستر مرگ، درسای عمیقی درباره زندگی، عشق و چیزایی که واقعاً تو این دنیا مهمه، به ما میده. جابز تو این لحظات تأملبرانگیز، به...ادامۀ
